Winterslaap

Al een week of drie fiets ik langs rijen te vroeg uitgeschoten narcissen, voorjaarsbloemen die maar niet willen ontluiken. Het is bijna eind februari en carnaval is achter de rug. Bij gebrek aan nieuwe hoogtijdagen vullen de winkels de leeggekomen schappen alvast met voorjaarsattributen; oppottafels en zadenbakjes en kekke gieters.

Narcissen associeer ik steevast met nieuwe plannen om eropuit te trekken. Sneeuwklokjes en krokussen bloeien te vroeg, maar als narcissen gaan bloeien, dan schieten de bomen uit en wordt de wereld weer groen. Als ik narcissen zie voel ik nieuwe energie door mijn nerven stromen en nieuwe ideeën uitbotten in mijn hoofd.

Maar deze keer komt de sapstroom nog niet op gang en ook de wilde plannen blijven niet meer dan knoppen in aanleg. De premature ouverture van dit voorjaar doet mij vooral terugverlangen naar mijn warme berenhol. Ik heb zin om me nog een keer om te draaien en me op te rollen als een eekhoorn in zijn warme nest.

Ik ben echt jaloers als een beer. Kon ik maar in winterslaap gaan, dat lijkt me echt ideaal: je vreet je lekker de hele zomer vol tot je in oktober zo rond bent als een tonnetje. En zonder schuldgevoel zoek je tegen november je warme nest op en val je in een heerlijke comateuze slaap.

Je lichaamstemperatuur daalt tot een graad of 32, je stofwisseling vertraagt en je hoeft niet meer te eten. En vijf maanden later als het zonnetje weer doorbreekt, ontwaak je fris en fruitig. Zo slank als een den sta je op en je komt je holletje weer uit voor een nieuw seizoen.

Het heeft alleen maar voordelen, als ik er zo eens over nadenk. Stel je je eens voor dat de menselijke soort een collectieve winterslaap houdt. Dan hoeven we vijf maanden lang niet te eten, niet te drinken, geen aardgas of olie te verstoken en we hoeven geen milieuverspillende vliegreizen te maken naar de zon. Wat een milieuwinst zou dat opleveren? Onze mondiale voetafdruk zou bijna gehalveerd worden.

En wat te denken van ruzies en oorlogen. Vijf maanden lang zou er niemand sterven door kogels of bommen. In Syrië en in Afghanistan zouden de kanonnen zwijgen. En niemand zou zich hoeven doodvervelen door die oersaaie Olympische Winterspelen – alweer goud voor Oranje – gaap. En als we in maart of april weer uit onze holletjes komen, zouden we vergeten zijn waarom we eigenlijk ook al weer aan het vechten waren. Opgeruimd zouden we een nieuwe zomer tegemoet gaan.

Ik zit stiekem even te denken. In deze tijden van technologische vooruitgang moet het toch mogelijk zijn om een bruine beer te kruisen met een homo sapiens – een simpele technische ingreep – waardoor alle nieuwgeboren babytjes met het winterslaapgen worden uitgerust. Tegen een dergelijke genetische modificatie kan GroenLinks toch moeilijk bezwaar hebben?

Ik zelf houd me nog twee maanden koest. Zelfs de narcissen kunnen me deze keer niet van de wijs brengen: ik verspil geen overbodige energie en maak geen plannen. Hoewel: er is me stiekem toch wel een ideetje ontloken: Als ze nou eens even zou wachten met al die lenteprullen en eens wekkers ging verkopen, niet met uren op de wijzerplaat, maar met maanden. Ik zou meteen zo'n apparaat kopen, de wekker op april zetten en me nog eens lekker een keertje omdraaien.

Spread the word